Nie każdy kredyt oparty o WIBOR automatycznie podlega unieważnieniu, jednak bardzo duża część umów zawiera wady prawne, które mogą stanowić podstawę do zakwestionowania ich ważności.

Kluczowe znaczenie ma:

• treść umowy kredytowej,

• sposób, w jaki bank informował o mechanizmie WIBOR,

• data zawarcia umowy,

• status kredytobiorcy (konsument).

Dlatego każda sprawa wymaga indywidualnej analizy umowy kredytowej, którą przeprowadzamy bezpłatnie w ciągu 24 godzin.

Pozew WIBOR to postępowanie sądowe, w którym kredytobiorca kwestionuje legalność stosowania wskaźnika WIBOR w swojej umowie kredytowej. W pozwie podnoszone są m.in. zarzuty dotyczące:

• braku transparentności klauzul umownych,

• naruszenia obowiązków informacyjnych banku,

• przerzucenia całego ryzyka na konsumenta,

• sprzeczności zapisów umowy z prawem konsumenckim.

Celem pozwu może być:

• unieważnienie całej umowy kredytowej,

• albo usunięcie WIBOR z umowy przy zachowaniu pozostałych postanowień.

Tak, w określonych przypadkach możliwe jest zakwestionowanie samego mechanizmu WIBOR bez unieważniania całej umowy kredytowej. Takie rozwiązanie może prowadzić do:

• znaczącego obniżenia rat kredytu,

• zmiany oprocentowania na stałe lub alternatywne,

• zwrotu nadpłaconych odsetek.

Każdorazowo wymaga to szczegółowej analizy zapisów umowy oraz oceny ryzyka procesowego.

Nie. Sam fakt wniesienia pozwu przeciwko bankowi nie daje bankowi prawa do wypowiedzenia umowy kredytowej. Kredytobiorca korzysta z przysługującego mu prawa do sądu, co jest w pełni legalne.

W praktyce banki nie wypowiadają umów wyłącznie z powodu złożenia pozwu WIBOR.

Co do zasady tak. Kredytobiorca jest zobowiązany do regulowania rat kredytu do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Istnieje jednak możliwość złożenia wniosku o:

• zabezpieczenie roszczenia,

• czasowe zawieszenie obowiązku spłaty rat.

Decyzja w tym zakresie należy do sądu i zależy od okoliczności sprawy.

Postępowania sądowe w sprawach WIBOR trwają zazwyczaj od 12 do 24 miesięcy, choć w pewnych przypadkach okres ten może ulec wydłużeniu. Czas trwania zależy m.in. od:

• sądu prowadzącego sprawę,

• stopnia skomplikowania umowy,

• stanowiska banku,

• ewentualnych środków odwoławczych.

W niektórych przypadkach możliwe jest wcześniejsze zakończenie sprawy na etapie negocjacji.

Tak. Spłata kredytu nie wyklucza możliwości dochodzenia roszczeń wobec banku. Kredytobiorca może domagać się m.in.:

• zwrotu nadpłaconych rat,

• zwrotu nienależnie pobranych odsetek,

• rozliczenia nieważnej umowy.

Kluczowe znaczenie ma termin przedawnienia roszczeń, który każdorazowo należy ocenić indywidualnie.

Nie. Wskaźnik WIBOR stosowany był również w:

• kredytach gotówkowych,

• pożyczkach konsumenckich,

• kredytach firmowych (w określonych przypadkach).

Najczęściej jednak pozwy dotyczą kredytów hipotecznych zawartych przez konsumentów.

Wskaźnik WIBOR był stosowany przez większość banków działających w Polsce, w tym m.in.:

• PKO BP,

• mBank,

• ING Bank Śląski,

• Santander,

• Pekao,

• Millennium,

• Alior Bank.

Każda umowa wymaga jednak indywidualnej analizy.

Zapadły już rozstrzygnięcia korzystne dla kredytobiorców. Sądy zwracają szczególną uwagę na:

• obowiązki informacyjne banków,

• transparentność zapisów umownych,

• ochronę konsumenta.

Nie oznacza to jednak automatycznej wygranej – każda sprawa oceniana jest indywidualnie.

Każda sprawa powinna być poprzedzona rzetelną analizą prawną. W wielu przypadkach im wcześniej zostaną podjęte działania, tym lepiej zabezpieczone są interesy kredytobiorcy, m.in. pod kątem przedawnienia roszczeń.